DR. HALUK NURBAKÄ°
Fahr-i Kâinat Efendimiz buyurdular:
“Güzel, temiz ve güzellerin de daha güzeli Allahım, sana niyâz, dua, merhaba ve selâmlarımla huzuruna geldim… Hazine-i tahiyye aslında sensin. Ä°nanmak, emîn olmak sana has bir cevherken, senden alıp sana takdim etmek bizim hünerimiz. Ancak, bizim duâ ve niyâzımız var. Ä°stiâneden, sana sığınmaktan baÅŸka nemiz var?…”
Allah buyurdu:
“Selâmını, hulûsunu aldım. Bu selâm, rahmetim ve berekâtımla -sevgili habibim ve Peygamberim olan- senin de üzerine olsun.”
O anda kallb-i Muhammedî’deki heyecan: Siyanei Muhammedî, ÅŸöyle niyâz ve âmanda bulundular:
“Ey benim Allahım, ÅŸu cüretimle beni hoÅŸ karşıla. Beraberimde getirdiÄŸim -zaten ayrılmasına tahammülüm ve tahammülleri olmayan- âşıkan-ı Muhammed, sâdıkan-ı Muhammed, ârifan-ı Muhammed olan sâlihler… O selâm bizimle beraber bu kullarının da üzerine olsun.”
CuÅŸu huruÅŸa gelen varlık, irade-i ilâhiyeyi ve arzûyu Muhammediyeyi hissederek, yüce Sübhan’ın kapısında nöbette ve intizarda olan -Cebrail baÅŸta olmak ÅŸartıyla- bütün madde ve mânâ zerratı bir ağızdan ÅŸahadet getirerek: kabul ettiklerine ve gördüklerine inanarak: “Allah bir. Muhammed rasûlüdür, sevgili ve mahbûbudur” diye feryat ettiler. Bütün cihan titredi ve o titremedir ki, cihana hayat verdi. Bu andan evvel, bu hayata kavuÅŸacakları için var idiler. Ve bu ÅŸerefe erdikleri için ebedî vardırlar. Ettahiyyât nihayetine kadar hadistir ve izahı budur… Kavlen baÅŸlamıştır; niyetle tamamlanmıştır; huzûr-u Rabi’l-Âlemîn’de tahakkuk etmiÅŸtir.
Bütün hâdiseler, dışı âlem-i beÅŸeriyete bakan; içi, vahdet-i umman olan Habib-i Kibriyâ’nın hârika bir sırrıdır.
Bütün hadisler beÅŸeriyet içinden, beÅŸeriyete lûtfedilmiÅŸ olduÄŸu halde; bu tek hadis huzûr-u Rabbi’l Âlemin’de, âşık ve mâÅŸuklar arasında zuhur etmiÅŸ ve yine beÅŸeriyete lûtfedilmiÅŸtir.
Âlemlerin nûru Efendimiz, zâti nûrunun ÅŸûlesindeki -kâinattaki ne kadar can alıcı renkler birleÅŸirse birleÅŸsin, yine yerini tutamıyacakları- ancak kendisine has zâti renk hüzmelerinde âlem-i beÅŸeriyete faziletiyle rahmetini yaÄŸdırırken; mübarek ağızlarından dökülen bu hadis-i ÅŸerifler, mü’minin beÅŸikten ebediyetine kadar felâh ve saadetlerini tayin edici kesin ölçülerdir.
Ä°ÅŸte bu hasislerden ilki ve teki olan Tahiyyat hadiside ilâhi huzurda doÄŸmuÅŸ, âşık ve sâdıklara kurtuluÅŸ ve visal kapısını açmıştır.
Bu hadis, Fahr-i Kâinat Efendimizin ilk miracında zuhura gelmiÅŸtir.