Dr. Haluk Nurbaki

DR. HALUK NURBAKİ
Batıdan gelen çirkinlikleri seyretmek bana daha çok derin bir acı verir. Çünkü batıdan gelen rüzgarların çoğu geçtiği yerlerin taaffun korkusunu da peşinde sürükler. İnsanlara gerçek yüceliği veren mânânın kutsal sihri ise, bu kokuşmuş rüzgarların altında kaybolur gider… En acısı da insanların mânevî değerlerini küçültüp insanı kuru bir dal hâline getiren tutkuların bir meziyet gibi gösterilmesidir. Son günlerde büyük kentlerde hızla yayılan "it tutkusu" da bunlardan biridir.

Hayvan sevgisi hatta bu sevgiden gelişerek insan sevgisine götüreceği varsayılan gençler ve çocuklar batı modası çılgınlığı içinde köpek sevgisine alıştırılmaktadır. (Devamini okumak icin tiklayin)

AFET ILGAZ
Muharrem ayının başından beri etrafımdaki, Alevi olduklarına dair hiç bir belirti taşımayan birçok kimse, Muharrem orucu tutmaya başladı. Bayramlarımızın bir oluşu gibi acılarımız da bir. Kitaba baktım da, kâinatın pek çok önemli yaratılış olayının aşure gününde olduğunu yeniden hatırladım. Nuh’un gemisinin selâmete çıkması, Hz. Adem’in tevbesinin kabulü, İbrahim (AS)’ın ateşten kurtuluşu, Yakup (AS)’ın gözlerinin görmesi, Yusuf (AS)’ın kuyudan kurtuluşu, Musa (AS)’ın Firavun askerlerinden kurtuluşu, İsa (AS)’ın doğuşu ve göğe kaldırılışı, dünyanın kuruluşu, Peygamber Efendimiz’in hicreti, Kerbelâ vak’ası… (Devamini okumak icin tiklayin)

Sibel Eraslan

Eliyle, bardağın ağzını kapadı: "Su içerken dikkat ederiz kızım…" dedikten sonra, konuşmasına devam etti. Elimdeki sürahi, ateş kesilmişti sanki, içindeki su kor gibi yanarak, neredeyse ellerimden yuvarlanıverecek… Oysa, yetmişlerdeki yaşına rağmen, iki saati aşan bir coşkuyla Ehli Beyt'i anlattığı konferansından sonra, belki susamış olacağını düşünerek su tutmuştum Üstad'a… Rahmetli Dr.Haluk Nurbaki hoca, dünya gözüyle tanımış olduğum, en büyük Ehli Beyt aşıklarındandı. Bu özel hatıraların bende saklı kalmasına hep özen gösterdim. Hazreti Hüseyn derken, içindeki hıçkırıkları ve gözlerindeki mahzun ateşi neredeyse ellerinizle tutacağınız gelirdi. Hep hamdeden bir lisanı hal içindeydi, ama, su'ya biraz kalbi kırıktı Hüseyn'den dolayı. Madem o Evlad-ı Resul, kana kana içememişti… Madem o Cennetin iki küpesinden biri, ciğerleri susuzluk ateşiyle parça parça olarak veda etmişti bizlere… Madem o Nebi emaneti, suya varmak isteyen avuçlarından oklanarak yarelenmişti… Madem Ehli Beyt'in su'ya ahdı kalmıştı… İşte bu ahdın hürmetine, uluorta su içmez, kana kana su'ya elbette doyamazdı… El alem içinde, su'yu başına diktiği hiç görülmemişti, ben onun yalnız başınayken de su ile bir gönül davası olduğunu hep zannettim. "Su içerken dikkat ederiz kızım…" cümlesi de, böyle özel bir edep vasiyeti, paylaşmak istedim. (Devamini okumak icin tiklayin)

Hasan’ım ah’ı içti Lebi sükkar ah çeker
Hüseyin attan düştü kime şika ah çeker
Nerde kalmış acaba vah zülfü kara ah çeker
Ali’nin onbir oğlu yerde yatar ah çeker
Fatma ana ciğerin sızlar sızlar ah çeker
Hüseyin attan düştü sahrayı Kerbelaya
Cibir kurban haber ver sultanı Evliya’ya
Yektir Ali
Tektir Ali
Şah’tır Ali
Ali Ali cansın Ali
Ali Ali yar Ali (Devamini okumak icin tiklayin)

Arapça, tane manasına gelir. Habâb, su üzerinde oluşan kabarcıklara denir. Fındık büyüklüğünde veya daha küçük, akîk veya Necef taşından yapılmış tanelere denir.

(Devamini okumak icin tiklayin)